umuyorum

bukadar kötü değilim ben
bu kadar umursamaz
bu kadar sorumsuz, umarsız
değilim bu, böyle
zaten bilmezken neyim, kimim
birimiyim, değilmiyim
gecenin bi körü şimdi
yükselen sesler var içerde
bense herzamankinden yorgun
duyamıyorum artık çünkü
kırkta bir bile
acaba benim sesim çıkıyormudur
ulaşıyormudur biraz öteme
ya da çok uzaklara
duyulmam lazım
kocaman söylesem de azım
elimdeki tek şey yazım
bir kulaktan girer
yolumu bulmak isterim
çıkmamacasına
diline dolanan bikaç notacasına
mırıldanılmak
gün boyunca söylenmek, ömür boyunca
ellerim donuk, sesim boğuk
tenim soluk,
üşüyorum,
içim geçiyor, beynimde kanama var
uyutmamam lazım
unutmamam lazım
her saniyeyi hatırlamak için
sabahlıyorum kendimle
kırpmadan gözümü
unutmadan sözümü
içimizde ki o iyilik özünü
unutmam, unutmak da ne ki
çevir rüzgar
döndür başımı, döndüğüm yetmezmiş gibi
ama ben kıpırdamayacağım
yerimdeyim
hiç oynamadım
oynamayacağım
biri binlerine katarak dakikaların
saatlerin
günlerin
yerimdeyim
hiç oynamadım
burdayım
biliyorum ki
yağacaksın
ve ben ıslanacağım yeniden şükürle